Әдетте…

Бұрындары, мен ауырғанда бәдік болып кететінмін, оған қоса тәбетім ашылып, жей беретінім бар болатын. Мамам ондайда, сен ауырып жатырсың ба, әлде еркелеп жатырсың ба дейтін.

Ал, соңғы уақыттарда байқағаным, әңгіме айтпақ тұрмақ, «а» деуге де құлық болмай, көкөніс, тамақ дегендерді жеу керек деп, амалсыздан жейтін болыппын.

Ал сіздер, ауырғанда өздеріңізді қалай ұстайсыздар?

3 thoughts on “Әдетте…

  1. musicola

    мен ауырсам, хафа боп қалсам )))), алаңдасам тамақ жей алмай қаламын мес па ))) содан соң өз өзімді емдеу басталады. қазір, мысалы, өзіме витаминдерден укол салып жүрмін. жалпы, ауырып қалғандарға айтарым: өздеріңізге укол салып үйреніп алсаңыздар, түк те ауырмайды да, ашымайды да кен ғой. шын айтам )))

    кішкентай кезімде ауырсам да кітап оқып, сурет салып, творчески бірдеңелер істеп кететінмін. сонда мама өтірік ауырып жатырсың ба дитн )))

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Өзгерту )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Өзгерту )

Connecting to %s